Pożegnaliśmy świetnego pięściarza Kazimierza Bryla

Odszedł od nas w wieku 73 lat, chociaż zawsze będziemy mieli Go w pamięci, świetny pięściarz KSZO Kazimierz Bryl.

Pod koniec lat sześćdziesiątych  Kazimierz Bryl był wychowankiem legendarnego trenera Bronisława Kubickiego i jednym z najbardziej utalentowanych juniorów w kraju. Jego pierwszym, większym sukcesem sportowym było wywalczenie w 1968 roku tytułu mistrza okręgu juniorów w wadze koguciej. Młody Kaziu miał z kogo brać przykład. Przyglądał się wówczas karierze Zygmunta Sendrowicza, który w 1967 roku wywalczył brązowy medal mistrzostw Polski seniorów, a także rozgrywanemu w tym samym roku w hali KSZO meczowi reprezentacji ówczesnego okręgu kieleckiego z TSC Berlin i walkom swych starszych kolegów – Jana Bimka, Lecha Nowakowskiego, Arkadiusza  Korczaka i Józefa Gotowieckiego.

Pięknie rozwijała się jego pasja do boksu, wyróżniał się ogromnym talentem i pracowitością, aż w 1969 roku na mistrzostwach Polski juniorów sięgnął po brązowy medal w wadze piórkowej. Rok później w Kielcach, w 1970, zdobył już złoty medal seniorów na mistrzostwach okręgu kieleckiego. Sprawił nie lada sensację pokonując wówczas w jednej z walk znacznie wyżej notowanego Ryszarda Bębna z Błękitnych Kielce. Otrzymał wówczas specjalną nagrodę dla najlepszego najmłodszego uczestnika turnieju.

Lewy prosty w wykonaniu Kazimierza Bryla

W 1971 roku Kazimierz Bryl został powołany do kadry narodowej. W KSZO doszło wówczas do przetasowań w kadrze. Tacy pięściarze, jak Józef Gotowiecki i Jan Bimek zakończyli kariery, a Zbigniew Bińczak i Tadeusz Bimek zostali powołani do odbycia służby wojskowej. Postanowił więc zmienić klub. Już w barwach Hutnika Kraków został sklasyfikowany według miesięcznika „Boks”, prowadzonego przez nieodżałowanego redaktora Lucjana Olszewskiego,  na 5 miejscu w kraju w wadze lekkiej, za Janem Szczepańskim (Legia Warszawa), Janem Żelaźniakiem (Turów Zgorzelec), Alfredem Cichowlasem (Polonia Warszawa) i Jackiem Wąsowiczem (Gwardia Wrocław).

K.Bryl (pierwszy z lewej) po finałowej walce Turnieju "Czarnych Diamentów"

Po zmianie barw klubowych „Kaziowi”, jak mówili o nim wszyscy, nie dane było występować w zespole KSZO, który w 1973 roku awansował do II ligi. Jednak po powrocie do Ostrowca dla KSZO, prowadzonego wtedy przez mistrza olimpijskiego z Monachium Jana Szczepańskiego, zdobył w 1976 i 1977 roku tytuły mistrza okręgu kieleckiego w wadze lekkopółśredniej. W 1978 roku znów przeniósł się do Hutnika Kraków.

Drużyna KSZO z 1976 roku. Stoją od lewej: kierownik sekcji Mężyński, Z.Haraburda, H.Świderski, K.Bryl, członek zarządu M.Barański, S.Rzechowicz, S.Bednarski, trenerzy J.Szczepański i B.Kubicki. U dołu z lewej: J.Kamiński, J.Parafianowicz, R.Haraburda.

Ci, którzy pamiętają, jak walczył Kazimierz Bryl mówią, że oprócz dobrego wyszkolenia technicznego prezentował także ringową rutynę. Był prawdziwym wojownikiem. Często szeptał coś do ucha rywala, deprymował go i zwyciężał.

Przez wiele lat pan Kazimierz był honorowym gościem Memoriału Bronisława Kubickiego, także uczestnikiem jubileuszowych spotkań sportowców KSZO. Odwiedzał także naszą redakcję, a my pomagaliśmy mu redagować różne pisma. Kiedy przestał, domyślaliśmy się tylko, że podupadł na zdrowiu…

Ceremonia pogrzebowa Kazimierza Bryla rozpoczęła się 8 stycznia o godz. 12 w kaplicy na Cmentarzu Komunalnym przy ulicy Długiej 8. Napłynęły noty kondolencyjne od prezesa Polskiego Związku Bokserskiego Grzegorza Nowaczka oraz Zarządu, Trenerów i Zawodników Sekcji Bokserskiej KSZO oraz całego naszego klubu. Przy urnie zmarłego czuwali nasi pięściarze z pocztem sztandarowym.