-Niedawno zastałam na przystanku autobusowym nieruchomo siedzącego na ławce, starszego mężczyznę. Prawdopodobnie był pod wpływem alkoholu. Kiedy pytałam, czy się źle czuje, nie odpowiadał. Był bez maseczki, nie miałam więc odwagi, aby podjeść do niego bliżej. Zadzwoniłam na numer alarmowy policji. Podałam swoje dane. Nie czekałam jednak na przyjazd radiowozu, bowiem nadjechał mój autobus. W domu opowiedziałam córce o całym zdarzeniu. Dostałam od niej reprymendę. Przy okazji nastraszyła mnie, że mogę odpowiadać za nieudzielenie mężczyźnie pomocy. Czy córka miała rację ? pytała nasza czytelniczka.
?php>

-Każdy z nas jest zobowiązany do tego, by udzielić pierwszej pomocy osobie potrzebującej. Obowiązek ten jest uregulowany w polskim prawie, a zaniechanie go niesie za sobą konsekwencje prawne - wyjaśnia mgr Przemysław Plaskota (KACELARIA PRAWNA, ul. Krucza 2, 150 m od Urzędu Skarbowego, tel. 41 247 25 00).
?php>

Według polskiego prawa każdy jest zobligowany do udzielenia pierwszej pomocy poszkodowanemu, który znajduje się w bezpośrednim niebezpieczeństwie utraty życia, albo powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Obowiązek udzielenia pomocy może zostać zrealizowany w bardzo różny sposób. Muszą to być jednak działania, które z uwzględnieniem okoliczności danego przypadku mogą prowadzić do usunięcia lub co najmniej zmniejszenia niebezpieczeństwa grożącego poszkodowanemu.
?php>

Podstawową czynnością podczas udzielenia pierwszej pomocy poszkodowanemu (który jest nieprzytomny) jest resuscytacja. W przypadku, kiedy poszkodowany wymaga specjalistycznej opieki, wtedy powinniśmy zadzwonić po służby ratownicze, zabezpieczyć chorego i czekać z nim na przyjazd pogotowia.
?php>

Natomiast nieudzielenie pierwszej pomocy w sytuacji, gdy jest ona niezbędna dla ratowania życia, bądź zapobieżenia ciężkiemu uszczerbkowi na zdrowiu ofiary, powoduje, że narażamy się na odpowiedzialność karną za przestępstwo nieudzielenia pomocy zagrożone karą pozbawienia wolności do 3 lat. Karze pozbawienia wolności do lat trzech podlegają osoby, które nie tylko nie podejmują czynności ratowniczych, lecz także narażają życie drugiego człowieka na poważne niebezpieczeństwo.
?php>

Nie mamy obowiązku udzielania pomocy w sytuacji, gdy nie można jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Na przykład nie jest prawnie wymagane wchodzenie do płonącego budynku, by pomóc osobom, które się w nim znajdują. Taka pomoc może narazić udzielającego pomocy na uszczerbek na zdrowiu czy nawet może grozić śmiercią.
?php>

Ponadto zdarzają się sytuacje, kiedy świadkowie wypadku boją się udzielać pierwszej pomocy, ponieważ nie chcą oni swoimi działaniami zaszkodzić poszkodowanemu i przyczynić się do pogorszenia jego stanu. Jednak z punktu widzenia polskiego prawa lepiej jest udzielić jakiejkolwiek pomocy, niż nie zrobić nic.