Polscy lekarze w świecie w rysunku Tadeusza Kurka

Wystawa „Polscy lekarze w świecie” ostrowieckiego plastyka Tadeusza Kurka, liczącego sobie 84 lata, miała stanowić integralną cześć XXI Międzynarodowego Sympozjum Biografistyki Polonijnej. Prace ostrowczanina miały być wystawiane w Centrum Konferencyjnym Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, Muzeum Niepodległości w Warszawie i Galerii Brama Bielańska Cytadeli Warszawskiej. Miały, ale ze względu na stan zagrożenia epidemicznego termin wernisażu został przesunięty w czasie.
Tadeusz Kurek, współzałożyciel legendarnej już ostrowieckiej „Grupy 10” podbił serca warszawian przede wszystkim wystawą „Stolice Polski”, która na dodatek miała wiele odsłon w galeriach w Polsce i za granicą. Nic więc dziwnego, że artysta z jakże kulturotwórczego Ostrowca Świętokrzyskiego zbiera pochlebne recenzje i tak chętnie jest goszczony na salonach stołecznej sztuki, a stałą już można nazwać jego współpracę z Muzeum Niepodległości, dzięki której jego rysunki prezentowane były w Europie, Australii i Nowej Zelandii, Ameryce Południowej, Stanach Zjednoczonych oraz w wielu miastach polskich. Z kolei rysunki z serii „Polskie Kościoły na świecie” – cyklu, którego prace pokazane zostały po raz pierwszy w Krakowie – mogli oglądać nie tylko uczestnicy krakowskiego sympozjum, ale także międzynarodowej konferencji Światowej Rady Badań nad Polonią.


Nie sposób wymienić krajowych i międzynarodowych wystaw Tadeusza Kurka – artysty zajmującego się wszak malarstwem olejnym, akwarelą, grafiką, rysunkiem, rzeźbą, medalierstwem i architekturą wnętrz. W kontekście wystawy „Polscy lekarze w świecie” jako portrecista wykonał dotychczas ponad 1700 szkiców portretowych, m.in. mieszkańców miasta Ostrowca, dzieci, wojskowych. Jest też autorem wielu rzeźb, statuetek, tablic pamiątkowych i memoratywnych.
Ks. prof. Bonifacy Miązek z Wiednia podczas wernisażu „Architektura województwa świętokrzyskiego” powiedział, że Tadeusz Kurek zawładnął szerokim spektrum możliwości artystycznych i to decyduje o tym, że jest doborowym artystą, który wyróżnia się dużym potencjałem twórczym. Jego dzieła odzwierciedlają nie tylko piękno, które ozdabia nasz rodzinny dom, lecz muszę to w szczególności zaakceptować, przedstawiają wysoką wartość materialną.
Prof. Henryk Samsonowicz uważa, że rysunki ukazujące dorobek poszczególnych stolic Polski znakomicie prezentowane są w dziełach Tadeusza Kurka.
Katarzyna Pisarczyk – dyrektor Biura Wystaw Artystycznych w Sandomierzu uważa ostrowieckiego plastyka za artystę wszechstronnego, a malarstwo akwarelowe oraz rysunek tuszem za jego ulubione formy wypowiedzi artystycznej, bez względu na to, czy motywami są pejzaże, portrety, czy zabytki architektury. Artysta nie zgłębia problemów metafizycznych, nie próbuje przenikać pod powierzchnię codzienności, „łapie uciekającą chwilę”, skupia się na nastroju, świetle, przestrzeni i jej głębi.
Prof. Mieczysław Malawski z Lwowskiej Narodowej Akademii Sztuki podkreśla, że Tadeusz Kurek, to człowiek Renesansu. Doskonale pamięta, że jego „Architektura polska” cieszyła się we Lwowie wielkim powodzeniem, a jego prace były inspiracją dla miejscowych plastyków, postrzegającego artystę jako patriotę i nauczyciela fachu. Rysunki T.Kurka wykonane są w konwencji realistycznej, która jest najbardziej wskazana do prezentacji wybranego tematu wystawy. Każda kompozycja rysunkowa stanowi swoiste małe dzieło. Wydobywa najistotniejsze charakterystyczne cechy obiektów. Autor poprzez zróżnicowanie grubości kreski stara się przedstawić plan pierwszy, drugi, a często trzeci, dotyczący mniej istotnych obiektów tworzących tło. Obserwując działalność ostrowieckiego artysty, twierdzi, że jest prawdziwym ambasadorem sztuki polskiej za granicą, a jego tajemnica sukcesu tkwi w wielkiej pracowitości i sile przebicia.
Dr Jerzy Popławski – prezes Związku Polskich Artystów Plastyków w Radomiu uważa, że domeną twórczości T.Kurka jest przede wszystkim akwarela, jedna z najtrudniejszych technik malarskich, wymagająca szybkich, zdecydowanych i bezbłędnych pociągnięć pędzla. W przypadku twórczości rysunkowej uwidocznionej we wspomnianych pracach „Polscy lekarze w świecie” większość portretów charakteryzuje użycie zdecydowanej kreski. Kreski nieskomplikowanej, o podobnej grubości, która przez nakładanie buduje światłocień. Portret wymaga od artysty dyscypliny oraz konsekwencji, a taką dostrzegamy w rysunkach Tadeusza Kurka, którego werwy i artystycznych inspiracji pozazdrościć mogłoby wielu mistrzów.

Print Friendly, PDF & Email

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *